12 april 2010 - Rond de werkkostenregeling zwermt een stroom van geruchten. Wat is waar en wat niet?

De werkkostenregeling is aangenomen door de Tweede en de Eerste Kamer en gaat in per 1 januari 2011.Er zal een overgangsfase gelden: in 2011, 2012 en 2013 kunnen werkgevers jaarlijks een keuze maken: de huidige regels toepassen of de werkkostenregeling al toepassen.

De werkkostenregeling pakt niet voor alle werkgevers nadelig uit. Een aantal werkgevers krijgt meer ruimte om onbelaste zaken te verstrekken en te vergoeden. Of via een cafetariasysteem, waardoor de werkgever niets extra’s betaalt, maar de werknemer er netto wel op vooruit gaat.

Niet alleen de 1,4 procent is belastingvrij te vergoeden. Het geldt als een extraatje. Een aantal kosten is nog belastingvrij te vergoeden. Bijvoorbeeld reis- en verblijfkosten. Daarnaast zijn ook intermediaire kosten zoals representatiekosten en autokosten belastingvrij te vergoeden. Alleen niet altijd meer via een vaste kostenvergoeding.

In nagenoeg geen enkele CAO is rekening gehouden met de werkkostenregeling en de gevolgen die dit heeft. Zo bevatten veel CAO’s nog ruilmogelijkheden als het omzetten van loon in een vergoeding voor vakbondscontributie of een fiets, terwijl dat straks mogelijk niet eens meer voordelig is. Daarnaast hebben veel kostenvergoedingen opgenomen in CAO’s andere gevolgen binnen de werkkostenregeling. Ook, maar wellicht juist als uw organisatie onder een CAO valt, is het belangrijk om in beeld te hebben wat de werkkostenregeling impliceert.

80% eindheffing duur?
Dat valt mee, werknemers (en ook dga’s) die in het 52%-tarief vallen, kunnen hier zelfs voordeel mee behalen. U moet beseffen dat 80 procent (gebruteerde) eindheffing overeenkomt met ongeveer 44 procent enkelvoudige belasting. Via cafetariasystemen kunnen allerlei zaken goedkoper door de werknemer worden aangeschaft. En dan niet alleen zakelijke dingen, maar ook een flatscreen of een vakantiereis.

Bron: Kluwer Salarisadministratie